احمدرضا درویش: ریشه همه ما در کارون و کرخه است

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از روابط‌عمومی گروه سینمایی «هنروتجربه»، مراسم رونمایی و اکران افتتاحیه فیلم مستند «پهلوانان نمی‌میرند» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی شراره عطاری عصر دوشنبه ۱۸ خرداد با حضور سازندگان اثر، جمعی سینماگران، ورزشکاران، اهالی رسانه و هنرمندانی همچون احمدرضا درویش، کاظم هژیر آزاد، افسانه چهره‌آزاد، شاهرخ فروتنیان، سیاوش چراغی‌پور، توسط گروه سینمایی «هنروتجربه» در پردیس سینمایی چارسو برگزار شد.

در ابتدای این برنامه شراره عطاری کارگردان فیلم از احمدرضا درویش کارگردان سینمای ایران دعوت کرد تا به‌عنوان مهمان ویژه روی صحنه بیاید.

احمدرضا درویش کارگردان سینمای ایران با اشاره به آشنایی خود با شراره عطاری کارگردان فیلم گفت: آشنایی من با خانم عطاری به سال‌های بسیار دور بازمی‌گردد زمانی که سیل در خوزستان رخ‌داده بود و بخش‌های زیادی از منطقه را آب فراگرفته بود. در شرایط سیل، زندگی مردم عملاً زیر آب می‌رود، آب وارد خانه‌ها می‌شود و نیمی از افرادی که درگیر این بحران هستند، زنان‌اند. در چنین شرایطی، آنها آن‌قدر تحت‌فشار و عصبی هستند که به‌سادگی اجازه ورود به حریم شخصی و زندگی خود را به ما نمی‌دهند.

کارگردان فیلم «دوئل» ادامه داد: به همین دلیل به دوستانم گفتم که به یک فیلمساز خانم نیاز دارم؛ فردای آن روز، خانم عطاری به همراه یک فیلمبردار خانم به گروه ما ملحق شدند؛ زیرا علاوه بر کارگردان خانم، به فیلمبردار خانم نیز نیاز داشتیم و ایشان نقش مهم و پررنگی در ساخت آن مستند درباره سیل خوزستان داشتند.

وی تاکید کرد: ایران مادر ما و وطن ماست و خوزستان، مادرِ مادرِ ماست. همین‌جایی که اکنون نشسته‌ایم، خوزستان حضور دارد؛ برق ما از خوزستان می‌آید، آب ما نیز همین‌طور. ریشه همه اینها در کارون و کرخه است؛ در خاک خوزستان و آنچه در زیر این خاک نهفته است. در واقع، همه چیز ما به آنجا گره‌خورده است.

کارگردان فیلم سینمایی «کیمیا» با اشاره به ویژگی‌های مستند «پهلوانان نمی‌میرند» گفت: برای ساخت مستند «پهلوانان نمی‌میرند» نیز زحمات بسیار زیادی کشیده شده است. من شخصاً شاهد بوده‌ام که خانم عطاری در پشت‌صحنه تا چه اندازه تلاش کرده‌اند و در شرایطی بسیار دشوار کار را به سرانجام رسانده‌اند به همین علت بار دیگر به ایشان تبریک عرض می‌کنم.

شراره عطاری کارگردان اثر در ابتدای برنامه با اشاره به حمله ناجوانمردانه آمریکا و اسرائیل به کشور بیان کرد: نمی‌توان از کنار واقعیتی که امروز بر زندگی همه ما سایه انداخته است بی‌تفاوت عبور کرد. ما در حالی امشب گردهم آمده‌ایم که بار دیگر سایه شوم جنگ بر آسمان این سرزمین افتاده و بسیاری از هم‌وطنان ما ساعات و روزهای دشواری را از سر می‌گذرانند.

وی افزود: در این جمع فرهنگی و هنری تنها می‌توانم آرزو کنم که صلح، امنیت و آرامش هر چه زودتر به زندگی مردم این سرزمین بازگردد که هیچ خانواده‌ای داغدار نشود و هیچ کودکی قربانی جنگ نباشد و دست هر متجاوزی از خاک و مردم این وطن کوتاه بماند. در چنین روزهایی حضور شما مخاطبان برای من معنایی فراتر از شرکت در یک مراسم رونمایی دارد. اینکه باوجود نگرانی‌ها، فشارها و شرایط دشوار این روزها کنار ما هستید نشانه‌ای ارزشمند از همبستگی، مسئولیت فرهنگی و ایمان به گفتگو، هنر و انسانیت است.

این کارگردان با تشکر از همه عوامل فیلم گفت: ساخت یک فیلم مستند پیش از آنکه حاصل امکانات باشد حاصل اعتماد، صبوری و همراهی انسان‌هایی است که به اهمیت روایت باور دارند. به‌ویژه می‌خواهم یاد و نام دوست عزیزم زنده‌یاد آتیلا پسیانی را گرامی بدارم اگرچه حضور او در این فیلم کوتاه است؛ اما همراهی، اعتماد و حمایت ارزشمندش در تمام مسیر شکل‌گیری این اثر برای من فراموش‌نشدنی خواهد بود و بی‌تردید بخشی از آنچه امشب خواهید دید وامدار مهربانی، اعتبار و حضور انسانی است که جای خالی‌اش همچنان حس می‌شود. همچنین این فیلم را با احترام و ارادت به محسن قاسمی و خانواده محترم ایشان تقدیم می‌کنم، خانواده‌ای که با صبوری، اعتماد و بزرگواری امکان روایت این داستان را برای من فراهم کرد.

وی عنوان کرد: «پهلوانان نمی‌میرند» از دل مواجهه با واقعیتی شکل‌گرفته است که شاید بسیاری از ما ترجیح می‌دهیم آن را از خود دور کنیم. حقیقت اما چیز دیگری است آسیب‌های اجتماعی به‌ویژه اعتیاد مرزی نمی‌شناسد، نه افتخار، نه موفقیت، نه شهرت و نه جایگاه اجتماعی هیچ یک مصونیتی قطعی در برابر آن ایجاد نمی‌کنند و گاهی تلخ‌ترین سرنوشت‌ها دقیقاً برای کسانی رقم می‌خورند که جامعه کمترین گمان را به آسیب‌پذیری آنها دارد.

مریم رحیمی دستیار کارگردان نیز گفت: کار کردن و فیلم ساختن در ارتباط با مسائل اجتماعی سخت است و وقتی می‌خواهید مستندی در ارتباط با مسائل اجتماعی بسازید، پیچیدگی‌هایش بیشتر می‌شود. وقتی می‌خواهید در یک دوره‌ای مثل دوران عجیب کرونا مستند بسازید قطعا گره‌های بیشتری را پیشرو خواهید داشت و وقتی قرار است اکران فیلم در دوره جنگ باشد پیچیدگی‌ها و گره‌ها چندبرابر می‌شود. اما از همه سخت‌تر این است که یک بانو باشی و بخواهی به‌عنوان یک بانو در جامعه حرکت کنی، فیلم بسازی و پیشرو باشی به همین جهت تلاش خانم عطاری شایسته تحسین مضاعف است.

آرش شهیدی تدوینگر فیلم اظهار کرد: این کار برای من خیلی بیشتر از یک فیلم بود. امیدوارم چنین آثاری واقعاً تأثیر خود را بگذارند و سبب شوند که این تراژدی‌هایی که بیشتر از چشم ما یا پنهان است یا به‌صورت یک تیتر خبری خیلی گذرا از آن مطلع می‌شویم، کمتر رخ دهند.

مرتضی ابراهیمی مدیر تولید فیلم نیز گفت: ما سعی کردیم هیچ‌گونه دخل و تصرفی در وقایعی که اتفاق افتاده نداشته باشیم و هیچ‌چیز را عوض نکردیم و یا جمله‌ای در دهان کاراکتر نگذاشتیم.

سروش مرشدیان تصویربردار فیلم نیز بیان کرد: حضور در برخی عرصه‌ها برای خانم‌ها کار سختی است و همان‌طور که می‌دانیم ورزش کشتی، در واقع ورزشی کاملاً مردانه است و حضور و ارتباط‌گرفتن با این افراد به نظرم کار بسیار سختی است اما با تلاش‌های کارگردان این اثر واقعاً فیلم خوب و تأثیرگذاری از کار درآمد.

اکبر رجبی مدیرعامل جمعیت طلوع بی‌نشان‌ها نیز با اشاره به معضل اعتیاد در جامعه گفت: اعتیاد وقتی به افراد شاخص و شناخته شده می‌رسد در درمان و رسیدگی می‌تواند نیازمند مسیری متفاوت باشد. در این مسیر زبان مشترکی نیاز است که امیدوارم با همراهی شما ورزشکاران و هنرمندان به آن برسیم.

وی در پایان تصریح کرد: آنچه خطرناک‌تر از معضلات و مشکلات اجتماعی همچون اعتیاد است نه خود آن معضل بلکه بی‌تفاوتی به آن است و من بیش از هر چیز از بی‌تفاوتی جامعه می‌ترسم، اما کسانی که به هنر بها می‌دهند آن هم در این شرایط جامعه مسلماً نسبت به مسائل اجتماعی بی‌تفاوت نیستند و این سبب دلگرمی من است.