نقش متفاوت مونیکا بلوچی در لوکارنو؛ مادری گرفتار در یک نقش اجتماعی
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از هالیود ریپورتر، یک فیلم ایتالیایی با بازی مونیکا بلوچی و حضور لوکا گوادانینو در جمع تهیهکنندگان، روز شنبه در هفتادونهمین دوره جشنواره فیلم لوکارنو مورد توجه قرار گرفت. نام این فیلم «کتیچه» (Ketticè) است. این درام بلوغ، دومین فیلم بلند جیووانی تورتوریچی، دستیار سابق گوادانینو، است که نویسندگی و کارگردانی آن را بر عهده داشته و سالواتوره گالینا و راکل تستاگرُسا در آن بازی میکنند.
داستان فیلم در سال ۲۰۱۲ در پالرمو، سیسیل و در دوران سیلویو برلوسکونی، غول رسانهای و سیاستمدار پوپولیست ایتالیا، میگذرد. فیلم درباره جولیو، نوجوان ۱۶ سالهای بیحوصله و ناراضی است که روزهایش را بدون هیچ اشتیاقی به مدرسه سپری میکند و چشمانداز روشنی نیز برای آینده ندارد. در خلاصه داستان فیلم آمده است: «آشنایی او با کتی، همسال خود که اعتمادبهنفس بیشتری دارد، راهی برای فرار از یکنواختی پیش روی او میگذارد. این دو رابطهای دوستانه و انحصاری شکل میدهند؛ پناهگاهی مشترک در جستوجوی آزادی، دور از نگاه قضاوتگر دنیای بزرگسالان.»
فیلمبرداری «کتیچه» را کامیلا کاتابریگا انجام داده و تدوین آن بر عهده مارکو کوستا بوده است. شرکت پایپرپلی نیز مسئولیت فروش بینالمللی فیلم را بر عهده دارد. عنوان فیلم به لقب «کتی» در گویش سیسیلی اشاره دارد.
مونیکا بلوچی؛ مادری گرفتار در نقش اجتماعی
بلوچی در فیلم نقش مادر جولیو را بازی میکند؛ زنی از یک خانواده اشرافی سیسیلی که احساس میکند در این خانواده تحت فشار و سرکوب قرار گرفته است.
بلوچی در نشست خبری فیلم، در توضیح شخصیت خود گفت: «بازی کردن یک نقش متفاوت برایم جالب بود، چون این همسر و مادر، ناکامی پنهانشده پشت تمام آن کمالگرایی اجتماعی را به ما نشان میدهد. او قربانی یک نقش اجتماعی است که باید آن را بازی کند.»
به گفته بلوچی، این زن تلاش میکند ناکامی و سرخوردگی خود را با خوردن تنقلات جبران کند. او به صحنهای اشاره کرد که شخصیتش جلوی تلویزیون خوابش برده و مقدار زیادی خوراکی در اطرافش دارد.
بلوچی برخی از موقعیتهای فیلم را «تراژیک-کمیک» توصیف کرد و گفت از بازی در صحنههایی مانند حاضر شدن سر صحنه فیلمبرداری با لباس خواب و دمپایی لذت برده است.
او درباره شخصیتش اضافه کرد: «او هیستریک است، اما کسی را نمیترساند، چون میدانیم که هرگز شجاعت ترک کردن را نخواهد داشت.»
زنی که «زنانگیاش را فراموش کرده»
بلوچی همچنین درباره نقش بدن و صدا در شکل دادن به این شخصیت گفت: «این زنی است که زنانگیاش را فراموش کرده است. به خودش رسیدگی نمیکند. و وقتی حرف میزند، فریاد میکشد.» این رفتار باعث میشود رابطه او با پسرش در بیشتر بخشهای فیلم دائماً متشنج باشد.
بلوچی گفت: «او دائماً با پسرش تنش ایجاد میکند. یک تحقیر متقابل وجود دارد که نشاندهنده ناتوانی واقعی دو نسل در برقراری ارتباط با یکدیگر است. شما نسلی از بزرگسالان را میبینید که دیگر نمیتوانند جوانان را درک کنند. و ما درباره سال ۲۰۱۲ صحبت میکنیم؛ تصور کنید امروز وضعیت چگونه است!»
اشارهای به موسولینی و دوران برلوسکونی
از تورتوریچی درباره صحنهای پرسیده شد که در آن یک دختر نوجوان از بنیتو موسولینی، دیکتاتور فاشیست سابق ایتالیا، تمجید میکند.
این نویسنده و کارگردان گفت: «یادم میآید یک دوست دختر داشتم که چنین حرفهایی میزد. بنابراین فکر میکنم این موضوع میتواند نماینده بخشی از فرهنگ جوانان باشد که کمی پوچ و عجیب است.»
او افزود: «دختری که من میشناختم فردی فرهیخته و تحصیلکرده بود، اما موسولینی را تحسین میکرد. این موضوع به زندگی شخصی خودم مربوط میشود، اما فکر میکنم بسیار معنادار و قابل توجه بود و فضای آن دوران برلوسکونی را به خوبی نشان میداد.»
تمجید بلوچی از کارگردان و بازیگران جوان
مونیکا بلوچی از جیووانی تورتوریچی و دو بازیگر جوان «کتیچه» نیز تمجید کرد. این دو بازیگر از طریق یک فرایند گسترده انتخاب بازیگر خیابانی برای فیلم پیدا شدهاند.
بلوچی گفت: «حضور در این فیلم تجربه فوقالعادهای بود. جیووانی تورتوریچی کارگردان جوانی است که دقیقاً میداند چه میخواهد. اعتمادبهنفس زیادی دارد، مصمم است و فیلمی بسیار شخصی و واقعاً منحصربهفرد ساخته است.»
او ادامه داد: «این فیلم استعداد او را بهعنوان یک مؤلف سینمایی تأیید میکند. و این دو نوجوان فوقالعادهاند. آنها واقعاً عالی هستند؛ بسیار طبیعی و خودجوش بازی میکنند.»
5959
نظرات کاربران