زیارت عاشورا زیارت خونخواهی است؛ رسالت عین پس از شهید مصباح الهدی کنی
به گزارش خبرنگار مهر، خانه شعر و ادبیات میزبان رونمایی از شماره یازدهم نشریه «عین» شد. به همین مناسبت خانه شعر و ادبیات میزبان جمعی از اهالی فرهنگ و هنر بود که به مناسبت انتشار شماره یازدهم نشریه «عین» و گرامیداشت یاد سردبیر شهید این نشریه، گرد هم آمدند. نشریه «عین» پیش از این به سردبیری شهید مصباحالهدی باقریکنی منتشر میشد. همین موضوع بهانهای شد تا دوستداران ادب و هنر، ضمن رونمایی از شماره جدید، یاد و خاطره او را نیز گرامی بدارند. در این مراسم، سیدمحمدحسین حجازی، مدیرعامل شرکت نوسازی عباسآباد، علی درستکار، محمدامین باقریکنی، وحید یامینپور و محمدحسین پویانفر حضور داشتند و به ایراد سخن پرداختند.
علی درستکار که اجرای مراسم را بر عهده داشت، در ابتدای برنامه با گرامیداشت یاد شهید مصباحالهدی باقریکنی گفت: «پس از شهادت او، نشریه “عین” مسیر خود را اینبار با سردبیری وحید یامینپور ادامه خواهد داد.»
وی افزود: «دوستانی که پیش از این برای تولید این نشریه تلاش میکردند، همچنان با عزمی جزم و ارادهای راسخ این مسیر را ادامه میدهند تا “عین”، به معنای واقعی کلمه، به عین برسد.»
در ادامه، سیدمحمدحسین حجازی، مدیرعامل شرکت نوسازی عباسآباد، بهعنوان میزبان مراسم، با اشاره به مسئولیت مجموعههای فرهنگی پس از شهادت شهید باقریکنی گفت: «مجموعههای فرهنگی هر اندازه که پیش از این در حوزههای مختلف تلاش کرده بودند، پس از شهادت ایشان و اتفاقاتی که برای خانوادهشان رخ داد، مسئولیت سنگینتری بر دوش دارند. امروز جنس نگاه، سخن، قلم و حتی فعالیت در فضای مجازی تغییر کرده و ما وارد مرحله تازهای از مسئولیت شدهایم.»
پس از آن، محمدامین باقریکنی، برادر شهید مصباحالهدی، در گفتوگو با علی درستکار درباره مفهوم خون و اثر آن سخن گفت.
وی اظهار کرد: «زیارت عاشورا، زیارت خونخواهی است. سلامها، لعنها و دعاهای این زیارت، همگی زمینهساز خونخواهی الهی هستند تا حقیقت اصلی محقق شود. این رسالت بر عهده امام قائم(عج) است، اما از دوش دیگران نیز ساقط نمیشود. به یک معنا، خون، وجه برتری ایدئولوژی توحیدی بر نظام مادی و حسگراست. نظام مادی هرچه از منظر ابزار و اعداد پیش برود، همچنان در دایرهای محدود باقی میماند. از همین رو، طاغوتها درست در نقطهای که گمان میکنند کار را به پایان رساندهاند، در حقیقت آغاز شکست خود را رقم میزنند.»
او ادامه داد: «حادثه عاشورا از منظر مادی باید نقطه پایان میبود؛ اما حتی به ریختن خون نیز اکتفا نشد و هتک حرمت نیز صورت گرفت. همینجاست که رسالت حضرت زینب(س)، خون را بر شمشیر پیروز میکند.» باقریکنی افزود: «خون، در حالی که از نگاه مادی نقطه پایان است، در نگاه معنوی نقطه آغاز محسوب میشود. خون، نقطه بعثت است و بعثت همواره با پیام همراه است. بازماندگان شهدا رسالتی بر دوش دارند که باید آن را به انجام برسانند. به تعبیر آیتالله جوادی آملی، خون شهید بر زمین ریخته نمیشود، بلکه تکثیر میشود. “ثارالله” نیز به معنای خونخواهی خداوند است.»
در ادامه، وحید یامینپور، سردبیر جدید نشریه «عین»، درباره اهمیت روایت و قصه، که رویکرد اصلی این نشریه است، گفت: «روحیه ولایی شهید مصباحالهدی، با حمایت و پرورش افرادی که در کنار او فعالیت میکردند، همراه بود. آنان راه را میشناسند و قرار است ما را نیز با خود همراه کنند.» وی افزود: «نشریه “عین”، مجله روایت است. به باور من، روایت یا قصه از مهمترین اختراعات بشر است؛ حتی مهمتر از برق و تلفن. قصه به ما کمک میکند کنار یکدیگر بمانیم. هرچه از داستانهای یکدیگر کمتر بدانیم، بیشتر از هم فاصله میگیریم، زندگی دشوارتر میشود، مهر کاهش مییابد و کینه افزایش پیدا میکند. قصهها حتی تحمل کاستیهای انسانها را آسانتر میکنند. از همین رو، این نشریه بر پایه روایت و قصهگویی شکل گرفته است.»
در پایان مراسم، علی درستکار از محمدحسین پویانفر، مداح اهلبیت(ع)، دعوت کرد تا خاطراتی از شهید باقریکنی بیان کند. پویانفر گفت: «آقا مصباح فقط یک فرد نبود؛ یک سبک زندگی بود. همانگونه که درباره حاج قاسم از “مکتب” سخن میگوییم، درباره رهبر معظم انقلاب و شیوه زندگی ایشان میتوان از “سبک زندگی” سخن گفت. این سبک، تنها به شخص ایشان محدود نمیشود، بلکه اطرافیان و تربیتیافتگان ایشان را نیز دربرمیگیرد.» وی افزود: «پس از آشنایی با آقا مصباح، با سرکار خانم حدادعادل نیز آشنا شدم. بعدها که خاطرات را کنار هم گذاشتم، دیدم برخی ویژگیهای شهید مصباح و شهید حدادعادل مشترک است. این نشان میدهد که آن مرشد و راهنما، مکتبی در تربیت انسانها بنا کرده است.» پویانفر در پایان گفت: «بیتردید از خون آقا نمیگذریم، اما نباید عقلانیت را نیز فراموش کنیم. به نظر من، در این روزها یکی از بزرگترین جلوههای جهاد را برادر آقا مصباح انجام داد. وقتی شنیدم علیآقا همراه تیم مذاکرهکننده راهی پاکستان شده است، برایم این پرسش مطرح شد که آیا اگر خودمان در چنین موقعیتی بودیم، همین تصمیم را میگرفتیم؟
نظرات کاربران