مطالعه جدید: ترس مردم از نابودی مشاغل توسط هوش مصنوعی بیشتر از امید به اشتغال‌زایی است

در شرایطی که درخواست‌ها برای کاهش سرعت توسعه هوش مصنوعی افزایش یافته، یافته‌های پژوهش جدید مؤسسه Pew نشان می‌دهد ترس و عدم اطمینان درباره اثرات این فناوری بر بازار کار همچنان در سراسر جهان وجود دارد.

براساس این پژوهش، در کشورهایی نظیر بنگلادش، مالزی، پاکستان و سری‌لانکا، مردم در موضوع حاکمیت و نظارت بر هوش مصنوعی، به چین بیشتر از ایالات متحده آمریکا یا اتحادیه اروپا اعتماد دارند. علاوه‌بر‌این، با در نظر گرفتن هفت کشور دیگر با درآمد متوسط که این پرسش در آنها مطرح شده، به‌طور میانگین ۴۳ درصد از پاسخ‌دهندگان به چین برای تنظیم مقررات هوش مصنوعی اعتماد دارند؛ درحالی‌که این رقم برای آمریکا ۳۵ درصد و برای اتحادیه اروپا ۳۴ درصد است. محققان خاطرنشان کرده‌اند دیدگاه مثبت نسبت به چین در کشورهای با درآمد متوسط بالاست و این رویکرد در بسیاری از مناطق نسبت به سال گذشته رشد داشته که به ثبت اعتماد بیشتر به پکن در این شاخص کمک کرده است.

این پژوهش براساس نظرسنجی از بیش از ۵۰ هزار نفر در ۳۷ کشور جهان انجام شده و دیدگاه افراد درباره پیامدهای هوش مصنوعی بر بازار کار را بررسی کرده است. نتایج نشان می‌دهد تعداد افرادی که انتظار دارند هوش مصنوعی باعث کاهش مشاغل شود، بسیار بیشتر از کسانی است که به اشتغال‌زایی آن امیدوار هستند. البته بخش قابل‌توجهی از شرکت‌کنندگان نیز درباره تأثیر نهایی این فناوری بر فرصت‌های شغلی ابراز بلاتکلیفی و عدم قطعیت کرده‌اند.

نگرانی از دست دادن شغل بر اثر هوش مصنوعی در کشورهای توسعه‌یافته

یافته‌های این نظرسنجی حاکی از آن است که نگرانی پیرامون نابودی مشاغل بر اثر پیشرفت‌های فناورانه، در کشورهای ثروتمند به‌مراتب شدیدتر است. برای مثال در استرالیا، کره جنوبی و ایالات متحده آمریکا، حدود هفت نفر از هر ده فرد بزرگسال باور دارند که هوش مصنوعی طی ۲۰ سال آینده منجر به از دست رفتن فرصت‌های شغلی خواهد شد. همچنین کشورهای ثروتمند بیش از کشورهای با درآمد متوسط نسبت به افزایش نابرابری اقتصادی به دست هوش مصنوعی ابراز نگرانی کرده‌اند.

به گفته پژوهشگر مؤسسه Pew، این تمایلات با میزان آگاهی جامعه ارتباط دارد؛ شهروندان در کشورهای پردرآمد اعلام کرده‌اند که مطالب بیشتری درباره هوش مصنوعی شنیده یا خوانده‌اند و کسانی که آگاهی بالاتری نسبت به این فناوری دارند، احتمال بیشتری دارد که آن را عاملی برای بیکاری بدانند.

با‌این‌حال، یک نقطه اشتراک میان کشورهای ثروتمند و دارای درآمد متوسط دیده می‌شود: بزرگسالان جوان در رده سنی ۱۸ تا ۳۴ سال در مقایسه با نسل‌های قدیمی‌تر، نگرانی بیشتری نسبت به تعدیل نیرو ناشی از هوش مصنوعی دارند؛ روندی که در کشورهایی مانند کانادا، فرانسه، سنگاپور، سوئد، اندونزی، هند و مالزی کاملاً مشهود بوده است.

در زمینه ورود روزمره این فناوری به زندگی انسان‌ها اختلاف‌نظرها ملایم‌تر است؛ در میان ۳۷ کشور، ۳۷ درصد بیشتر از آنکه هیجان‌زده باشند نگران هستند و ۴۱ درصد به یک اندازه حس هیجان و نگرانی دارند.